ﺩﺭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻣﺮﺩﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﮐﻔﻦ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺯﺩﯾﺪ ﻭ ﻧﺎﻥ ﺯﻥ
ﺩﺭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻣﺮﺩﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﮐﻔﻦ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺯﺩﯾﺪ ﻭ ﻧﺎﻥ ﺯﻥ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻋﻤﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ، ﺑﻪ ﻟﻌﻨﺖ ﺧﻠﻖ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ !
ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮ ﻣﺮﮒ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺭﺍ ﺻﺪﺍ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﻡ، ﻣﻦ ﻋﻤﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻟﻌﻨﺖ ﺧﻠﻖ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻡ ، ﺑﯿﺎ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺗﻮ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻦ ﮐﻪ ﺁﻣﺮﺯﺷﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺪﺭﺕ.
ﭘﺪﺭ ﻣُﺮﺩ ﻭ ﭘﺴﺮ ﭼﻨﺪﯼ ﺑﻌﺪ ﺷﻐﻞ ﭘﺪﺭ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩ. ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﮐﻪ ﮐﻔﻦ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺯﺩﯾﺪ ﻫﯿﭻ، آنها را نیز تکه تکه می کرد و می سوزاند.
ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺑﻪ ﺩﻫﻦ ﺟﻤﻠﮕﯽ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ:ﺧﺪﺍ ﭘﺪﺭﺵ ﺭﺍ ﺑﯿﺎﻣﺮﺯﺩ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﮐﻔﻦ ﻣﯽ ﺩﺯﺩﯾﺪ ، ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻫﻢ ﮐﻔﻦ ﻣﯽ ﺩﺯﺩﺩ ﻭﻫﻢ ﺍﺯ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﺑﺪﺭ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ !
ﻭ ﭘﺴﺮ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﮐﻪ ﻭﺻﯿﺖ ﭘﺪﺭ ﺭﺍ ﺑﺠﺎﯼ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ .
ﺣﺎﻻ ﺣﮑﺎﯾﺖ ﻣﺎﺳﺖ، ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺯ ﭘﺮ ﮔﻬﺮ ﻫﺮ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﺴﻨﺪﯼ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﺪ ﺧﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺪﺭ ﺑﯿﺎﻣﺮﺯﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺩ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ
واین داستان همچنان ادامه دارد ۰۰۰۰
ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮ ﻣﺮﮒ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺭﺍ ﺻﺪﺍ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﻡ، ﻣﻦ ﻋﻤﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻟﻌﻨﺖ ﺧﻠﻖ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻡ ، ﺑﯿﺎ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺗﻮ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻦ ﮐﻪ ﺁﻣﺮﺯﺷﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺪﺭﺕ.
ﭘﺪﺭ ﻣُﺮﺩ ﻭ ﭘﺴﺮ ﭼﻨﺪﯼ ﺑﻌﺪ ﺷﻐﻞ ﭘﺪﺭ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩ. ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﮐﻪ ﮐﻔﻦ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺯﺩﯾﺪ ﻫﯿﭻ، آنها را نیز تکه تکه می کرد و می سوزاند.
ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺑﻪ ﺩﻫﻦ ﺟﻤﻠﮕﯽ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ:ﺧﺪﺍ ﭘﺪﺭﺵ ﺭﺍ ﺑﯿﺎﻣﺮﺯﺩ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﮐﻔﻦ ﻣﯽ ﺩﺯﺩﯾﺪ ، ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻫﻢ ﮐﻔﻦ ﻣﯽ ﺩﺯﺩﺩ ﻭﻫﻢ ﺍﺯ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﺑﺪﺭ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ !
ﻭ ﭘﺴﺮ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﮐﻪ ﻭﺻﯿﺖ ﭘﺪﺭ ﺭﺍ ﺑﺠﺎﯼ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ .
ﺣﺎﻻ ﺣﮑﺎﯾﺖ ﻣﺎﺳﺖ، ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺯ ﭘﺮ ﮔﻬﺮ ﻫﺮ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﺴﻨﺪﯼ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﺪ ﺧﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺪﺭ ﺑﯿﺎﻣﺮﺯﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺩ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ
واین داستان همچنان ادامه دارد ۰۰۰۰
- ۶۵۸
- ۲۳ فروردین ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط