عصر جمعه،مثل آدم خوشحالیه که وسایلشو جمع کردهو منتظره که دوستاش بیان دنبالش و برن سفر، ولی نمیدونه که یادشون رفته ببرنش و گوشیاشون توی جاده آنتن نمیده و غروب زنگ میزنن بهش که ببخش،یادمون رفت بیایم دنبالت...