حسین کوه کن مردی است از مردمان سخت کوش کرد در استان کرمان

حسین کوه کن مردی است از مردمان سخت کوش کرد در استان کرمانشاه و از اهالی و مردمان سخت کوش منطقه خوش آب و هوای  دروله (مرز ایران و عراق در شهرستان پاوه)، دوران کودکی حسین همچون سایر کودکان و بر روال طبیعی گذشت تا اینکه در سن ۲۰ سالگی ازدواج می کند و زندگی وی با ۳ پسر و ۳ دختر هر روز شیرین تر می شود اما این شیرینی چندان دوام نداشت.

۲۵ سالگی حسین،  سرآغاز فصل جدیدی از مشکلات کمر شکن و تلاش وی بری فائق آمدن بر آن مشکلات در زندگی است. وی به رسم جوانان زمان خویش به شکار می رود و در حین شکار گلوله ای از تنفگش رها می شود که به پایش اصابت می کند و برای همیشه پایش را از دست می دهد اما هرگز این نقص عضو نتوانست در عزم فرهاد وار خالو خللی ایجاد کند. گرچه حسین خود نیز در آن زمان این امر را فقط خواسته و تقدیر پروردگارش نامیده بود.

 

اندکی بعد خانه و کاشانه اش را در روستای دروله از دست می دهد و به منطقه قشلاق می رود و در خانه ای گلی در آنجا به زندگی ادامه می دهد.
مدتی بعد از آن نیز همه حیواناتش به دلیل ریزش خانه تلف می شوند و بعد از آن ماجرا سه پسر و همسرش را به دلایل مختلف از دست می دهد. حسین در سختی زندگی تنها می ماند با سه دختر.

بعد از شوهر دادن دخترانش وی بیش از پیش احساس تنهایی و سختی می کند امام این پایان مشکلات حسین نبود چراکه مدتی بعد نیز همسران هر سه دخترش هم از دنیا می روند.

حسین که تنها و در اوج مشکلات غیر قابل تصور است به منطقه  کوهستانی و خالی از سکنه میگوره (در نزدیکی روستای باینگان از توابع شهرستان پاوه ) می رود و با جسم معلولش تصمیم به جنگ با سرنوشت و صخرها می گیرد.

با ورود حسین به میگوره گویا سرنوشت فصل جدیدی را برای وی رقم زده است و می خواهد به پاس سختی های که کشیده و خواهد کشید نامش را در ذهن جهانیان جاودانه کند.

حسین در سال ۵۷ با جسمی معلول، یک کلنگ و بیل شروع به تراشیدن دل صخره می کند تا در بی کسی و برای خود کاشانه ای مهیا کند.

وی ۱۹ سال از عمر خود را برای ساخت خانه اش صرف می کند و هیچ گاه در طول این ۱۹ سال ناامید نمی شود و کار را رها نمی کند و جالب آنکه تمام این مدت این کار رابا یک کلنگ و بیل انجام داده است. کلنگی که خود او  آن را بسیار دوست می داشت و اعتقادتش برآن بود که جنس کلنگش از الماس است.

در طول این ۱۹ سال حسین از دل صخره ای سفت و محکم برای خود خانه ای مجهز شامل چندین اتاق، حمام ، راهرو و …  می سازد.

مشکلات و سختی های پیش آمده حسین را از یاد خدا و معاد نبرده و وی در خانه ی خود و در دل صخره  برای خود قبری می سازد تا که بعد از مرگش در بی کسی خود در آنجا آرام بگیرد.

پس از اتمام کار حسین تصمیم می گیرد خانه اش را دو طبقه کند اما به گفته خویش کلنگش را می دزدند و ۱۰ سال بعد آن را باز می یابد اما دیگر رمق و توانایی ادامه کار از حسین پا به سن نهاده گرفته شده بود.