آروم آروم

آروم آروم
به
نبودنت
عادت میکنم
چون هیچوقت
داشتنت رو تجربه نکردم
دیگه
به داشتن چشم های
پر از حسرتم عادت کردم
سهم منم همینه
تنهایی !
تنهایی !
تنهایی !
انقدر
این بغض
گلومو سنگین کرده
که حتی نمیتونم
حرفامو اینجا بنویسم
دیگه بی هوا خندیدن رو
یاد گرفتم