ما ز هر صاحب دلی یک رشته فن آموختیم///

ما ز هر صاحب دلی یک رشته فن آموختیم///

عشق از لیلی و صبر از کوه کَن آموختیم///

گریه از مرغ سحر ، خود سوزی از پروانه ها///

صد سرا ویرانه شد ، تا ساختن آموختیم ///
دیدگاه ها (۵)

به چشمهایت بگو ...انقدر برایم رجز نخوانند...من اهل جنگ نیستم...

♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡

رقص باید که عجین با دف و سرنا بشود- باده خوب است به اندازه م...

به تو که میرسم مکث میکنم !!! انگار در زیباییت چیزی جا گذاشت...

خبرت هست که از خویش خبر نیست مراگذری کن که ز غم راهگذر نیست ...

♛ مرضیــه♜♚♥ ℒ♡ⓥℯॐ┄┅✿꧁✰❥❥✰꧂✿┅ تا بود گریه کی آباد شود خانه م...

♛ مرضیــه♜♚♥ ℒ♡ⓥℯॐ ♌🌞 دلی دارم، چه دل؟ محنت سرایی که در وی ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط