مشروب تلخه...

مشروب تلخه...
ولی...
مردونه میگیرتت!!
نه مث آدم هایی که شیرین رهات میکنن!

پیکم را بالامیگیرم:
میزنم به سلامتی خودم و آرزوهایی که هیچگاه لمس نکردم شان...

به سلامتی منی که حرفای ناگفته زیاد تو دلمه...
ولی پای حرفای بقیه میشینم...

به سلامتی مشروب...
که تلخیش از همه ی زندگی شیرینتره...

ﯾـﻪ ﭘـﯿـﮏ ﻣـﺸـﺮﻭﺏ...

ﺑﻪ ﺳﻼمتی ﺍﻭﻧﺎیی ﮐﻪ :
ﻫﻢ ﺩﻝ ﺩﺍﺭﻥ ﻭ ﻫﻢ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺍﻣﺎ کسی ﺭﻭ ﻧﺪﺍﺭﻥ...

ﻫـﯿـﭻ ﮐـﺲ ﺑـﯽ ﮐـﺲ ﻧـﯿـﺴـﺖ
ﺍﻣـﺎ ﺩﻣـﺶ ﮔـﺮﻡ ﺍﻭﻧـﯿـﮑـﻪ ﺑـﺎ ﻫـﺮ ﮐـﺲ
ﻧـﯿـﺴـﺖ...!