«دل من بعد تو دیگر هوس یار نکرد»

«دل من بعد تو دیگر هوس یار نکرد»
هوس عاشقی و دلبر و دلدار نکرد

همه شب بود دلم درتب دیدار رُخت
دل تو یاد منِ عاشقِ تب دار نکرد

شب وروزم همه در فکروخیال توگذشت
این همه وَهْمْ مرا عاقل و هُشیار نکرد

در کنارغمِ دل اشک من و یاد تو بود
لب من در غم تو خنده ای انگار نکرد

همه شب در غم تو غصه واندوه شدم
روح من شدت این فاجعه انکار نکرد

قلب وروحم شده بس زارومریض ازغم تو
هیچ کس بعد تو یاد من بیمار نکرد.