آوازی بر زبانم پژمرد ،

آوازی بر زبانم پژمرد ،
شوقی در نگاهم
و خنده‌ای بر لبانم !
دست‌هایم را
به سمتِ شادی‌ها دراز کردم
اما دورِ گردنِ حسرت و اندوه پیچیدند !
چه کسی ستاره‌ها را چیده است
که اینچنین آسمانِ من
بی ستاره مانده است !؟