تودله خسته ی من یه دنیا غم نشسته بغض سیاه حسرت راه گلوموب

تودله خسته ی من یه دنیا غم نشسته بغض سیاه حسرت راه گلوموبسته حکایتی غریبه سرنوشته دلگیر شاید که من توخوابم خوبی بدون تعبیر تقدیر من همین بود اشک وغروب وحسرت خدا ببین چجوری موندم توبغض وحیرت این منی که میبینی یه خسته ی غریبم تو این غروب دلگیر غضه شده نصیبم منی که تویه دنیا دیگه امیدندارم نمیدونم خدایا چجور دوووم بیارم خداببین که تنها این دل چه بیقراره انگار توهفت اسمون نداره یه ستاره ،سهم دلم سیاهی تواین دوروزه دنیا تواین شبایه گریه حتی میونه رویا غمگین وبیقرارم حال خوشی ندارم شکایت دلم رو من پیش کی بیارم تنها نشستم اینجا غریبو بی نشونه عجیبه سرنوشتم خدا اینو میدونه به هرکی خوبی کردم غریب وبا نگاه شدگفت منو میخواد اما بغضی تویه صدام شد طوری که دیگه گریه کاری واسم نداره وقتی که داره به حالم اسمونم میباره خداببین که تنها این دل چه بیقراره انگار توهفت اسمون نداره یه ستاره