آنکه دل کاشت ولی دلهره برداشت منم

آنکه دل کاشت ولی دلهره برداشت منم
آنکه دائم نفسش حس تورا داشت منم

دگر آنکه نگشود دفتر احساس ، توئی
آنکه رویای تورا خاطره پنداشت منم

آنکه کافر به دل مومن من بود توئی
آنکه هرشعر تورا معجزه انگاشت منم

آنکه برسینهء من خنجرغم کوفت توئی
آنکه قامت به قد تیر برافراشت منم

آنکه درباغ غزل گشت وخرامید توئی
آنکه یک بوته دراین باغچه نگذاشت منم