قهوه تلخ

☕ قهوه تلخ☕️
پارت بیست پنجم


یه محوطه‌ی بزرگ بود. انبارهای قدیمی، چند تا ساختمان نیمه‌کاره. و توی گوشه‌اش، ماشین جیمین پارک بود.

تهیونگ ماشین رو نگه داشت. همه موندیم چند ثانیه نفس نفس بزنیم.

جونگکوک: (از روی من بلند شد) خوبی؟ جایی درد میاد؟

لی لی: نه... تو چطور؟

جونگکوک: من خوبم. فقط ترسیدم برات.

به چشمام نگاه کرد. دستش رو گذاشت روی صورتم. یه لحظه فراموش کردیم کجاییم. فقط من بودم و اون و تپش قلبم.

جونگکوک: دیگه نمی‌ذارم کسی بهت نزدیک بشه.

لی لی: (با لبخند) پس خودت می‌خوای همیشه نزدیک بمونی؟

جونگکوک خندید. اونم توی اون اوضاع!

تهیونگ: (سرفه کرد) ببخشید مزاحمتون میشم. ولی بیرون ماشین هم آدم هست.

صورتم قرمز شد. زدیم بیرون.

جیمین و هانا و دو-هیون اومدن سمتمون.

جیمین: خوبین؟ کسی زخمی؟

تهیونگ: .......