تشنہ ھا تو ھُرمِ صحراے عطش خوابِ چشمہ ے زلالُ مےبی
تشنہ ھا تو ھُرمِ صحراے عطش خوابِ چشمہ ے زلالُ مےبینن
اونا کہ سیباے سُرخُ مےخورن ، خوابِ میوھ ھای کالُ مےبینن
آنتنِ زنگ زدھ روے پُشتِ بوم ، خوابِ پاے یہ کبوتر مےبینہ
ھ.ر کے بیشتر توے قصہ مےشکنہ ، ھمیشہ خواباے بھتر مےبینہ
اما من خوابِ تو رُ دیدمُ بَس ، خوابِ تو اے تو ھواے ھر نفس !
مثلِ اون عقابِ پیرے کہ ھنوز ، خوابِ پروازُ مےبینہ تو قفس !
خوابِ تو یہ خوابِ نابِ تازھ بود ، رؤیاے پاکُ زلالِ مخملے
خوابِ ھفتسالگے ستارھ ھا ، فصلِ سرسبزِ کلاسِ اولے
آخ ! چہ سادھ ھمترانہ مےشدیم تو کلاسِ بے ھراسِ لحظہ ھا
آرزوھا چہ ھم اندازھ بودن ، دنیا جا مےشد میونِ مُشت ما
صداے خندھ ھامون قَد مےکشید ، وقتِ گرگم بہ ھوا تو کوچہ ھا
دستامون دوبارھ عادل مےشہ وقتِ قسمت شدنِ کلوچہ ھا
کاش مےشد ھمیشہ بچگے کنیم کاش مےشد دوبارھ ھمصدا بشیم
خورشید از چھار طرف بتابہ وُ ماھا از سایہ ھامون جدا بشیم
مےدونم نمےشہ اما چارھ نیست ، وعدھ گاھمون بازم خوابِ منہ
توے آسمونِ تنھایےِ من ، ھمیشہ خورشیدِ رؤیا روشنہ
دوس دارم تو شھرِ خوابم بمونم،آخہ سادھ تر مےشہ ستارھ چید !
مےشہ آوازِ زلالِ بودنُ از سکوتِ تُردِ لحظہ ھا شنید !
اما باز صداے زنگِ زندگے خوابُ از چشماے خستہ م مےگیرھ !
فصل ناتمومِ کودکےِ من ، تو دلم مثل یہ فانوس مےمیرھ !
#یغما_گلرویی
اونا کہ سیباے سُرخُ مےخورن ، خوابِ میوھ ھای کالُ مےبینن
آنتنِ زنگ زدھ روے پُشتِ بوم ، خوابِ پاے یہ کبوتر مےبینہ
ھ.ر کے بیشتر توے قصہ مےشکنہ ، ھمیشہ خواباے بھتر مےبینہ
اما من خوابِ تو رُ دیدمُ بَس ، خوابِ تو اے تو ھواے ھر نفس !
مثلِ اون عقابِ پیرے کہ ھنوز ، خوابِ پروازُ مےبینہ تو قفس !
خوابِ تو یہ خوابِ نابِ تازھ بود ، رؤیاے پاکُ زلالِ مخملے
خوابِ ھفتسالگے ستارھ ھا ، فصلِ سرسبزِ کلاسِ اولے
آخ ! چہ سادھ ھمترانہ مےشدیم تو کلاسِ بے ھراسِ لحظہ ھا
آرزوھا چہ ھم اندازھ بودن ، دنیا جا مےشد میونِ مُشت ما
صداے خندھ ھامون قَد مےکشید ، وقتِ گرگم بہ ھوا تو کوچہ ھا
دستامون دوبارھ عادل مےشہ وقتِ قسمت شدنِ کلوچہ ھا
کاش مےشد ھمیشہ بچگے کنیم کاش مےشد دوبارھ ھمصدا بشیم
خورشید از چھار طرف بتابہ وُ ماھا از سایہ ھامون جدا بشیم
مےدونم نمےشہ اما چارھ نیست ، وعدھ گاھمون بازم خوابِ منہ
توے آسمونِ تنھایےِ من ، ھمیشہ خورشیدِ رؤیا روشنہ
دوس دارم تو شھرِ خوابم بمونم،آخہ سادھ تر مےشہ ستارھ چید !
مےشہ آوازِ زلالِ بودنُ از سکوتِ تُردِ لحظہ ھا شنید !
اما باز صداے زنگِ زندگے خوابُ از چشماے خستہ م مےگیرھ !
فصل ناتمومِ کودکےِ من ، تو دلم مثل یہ فانوس مےمیرھ !
#یغما_گلرویی
- ۵۰۷
- ۲۵ تیر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط