انگشتانم که لاي ورق هاي ديوان حافظ مي رود

انگشتانم که لاي ورق هاي ديوان حافظ مي رود

دست و دلم مي لرزد . . .

اما به خواجه مي سپارم تا اميد را از دلم نگيرد

کاش هميشه بگويد

يوسف گم گشته بازآيد به کنعان . . .

غم مخور . . .