#خدا #احسان #نیکی #پدر #مادر #قرآن کریم می‏فرماید: اما یب

#خدا #احسان #نیکی #پدر #مادر #قرآن کریم می‏فرماید: اما یبلغن عندک الکبر احدهما او کلاهما فلا تقل لهما اف ولاتنهرهما وقل لهما قولا کریما (1) اگر یکی از آن دو یا هر دو، در کنار تو به سالخوردگی رسیدند به آنها حتی «اوف‏» مگو وبه آنها پرخاش مکن و با آنها سخنی شایسته بگوی. و در بخشی دیگر می‏فرماید: ما سفارش کردیم به انسان که احسان را نسبت ‏به پدر و مادر فراموش نکند: و وصینا الانسان بوالدیه احسانا (2) وانسان را نسبت‏به پدر ومادرش به احسان سفارش کردیم. وقضی ربک الا تعبدوا الا ایاه و بالوالدین احسانا (3) پروردگار تو مقرر کرد که جز او را نپرستید وبه پدر ومادر خود احسان کنید. ودر جای دیگر احسان به پدر ومادر را در کنار عبادت حق یاد می‏کند: ان اشکر لی و لوالدیک (4) شکرگزار من و پدر ومادرت باش. ووصینا الانسان بوالدیه احسانا حملته امه کرها ووضعته کرها وحمله وفصاله ثلاثون شهرا (5) زحمات سی ماهه مادر را می‏شمارد، که: دوران بارداری، زایمان، ودوران شیرخوراگی برای مادر دشوار است. وهمه اینها را به عنوان شرح خدمات مادر ذکر می‏کند. وعلی المولود له رزقهن وکسوتهن بالمعروف (6) خوراک وپوشاک مادران به طور شایسته به عهده پدر فرزند است. ولیکن هنگامی که سخن از تجلیل وبیان زحمات است، اسم مادر را بالخصوص ذکر می‏کند. پی نوشت : 1- اسراء، 23. 2- احقاف، 15. 3- اسراء، 23. 4- لقمان، 14. 5- احقاف، 15. 6- بقره، 233.