بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت دوم :چهار اصل در توحید
وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ : کُفو، یعنی همتا که با مِثل وشبیه متفاوت است؛ ممکن است که دو نفر مثل هم عمل کنند و یا شبیه به هم باشند؛ اما کُفو نداشتن، یعنی به هیچ وجهی، همتا ندارد. پس تو، اقرار کن و بگو که او به هیچ وجهی و در هیچ امری، همتا ندارد.
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ : حمد، یعنی مدح، ستایش و سپاسی که پرستشانه باشد وچنین حمدی، مخصوص الله جلّ جلاله می‌باشد؛ اما اسم الله با اسم ربّ فرق دارد و ربّ یعنی: مالک، صاحب اختیار و تربیت کنندۀ امور - پروردگار .
پس تو با بیان الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، به شناخت و ایمان به این حقایق عظیم، اذعان می‌نمایی.
الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ : رحمت به معنای مهربانی رأفت نیست، بلکه یعنی وجود بخشی؛ رحمان اسم فاعل است و رحیم، یعنی وجود بخشی او استمرار دارد؛ اگر لطف، جود، کرم و مغفرت او را نیز رحمت گفته‌اند، به این دلیل است که عین وجود بخشی می‌ باشند. ابتدا به وجود می‌آورد و سپس رزق می‌دهد و مورد لطف و قرار می‌دهد.
مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ : شناخت و ایمان به خداوند سبحان، محدود به این نیست که بدانیم وجود بخش و خالق همه چیز است، بلکه باید به معاد بازگشت به سوی او شناخت و ایمان حاصل نمود. آخرتی که مالکش فقط اوست.
إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ : این که خداوند سبحان را به توصیف خودش بشناسی، گام نخست می‌باشد، اما گام بعدی این است که مواضع خودت را به او اعلام نمایی و می‌گویی: مامؤمنان، فقط تو را بندگی می‌کنیم و فقط از تو یاری می‌ طلبیم.(پایان)