هوایت که به سرم می زند

هوایت که به سرم می زند
خیالت نشت می کند
از پس سلول های خاکستری مغزم
عمیق تو را نفس می کشم
و غرق می شوم در تو.....

موج موج خاطراتت
بر ساحل خسته ی دلم می کوبد
و می برد مرا
تا جزیره ی دور افتاده ی آغوشت
من به وسعت تمام تاریخ نفسم در تو گم شده ام.و خوشحالم که تو هم در من..
بود و نبود من.. مایه افتخار من..مردت همیشه خاک پات هست..امید زندگیمم.. جونم فدات عمرم..