وای که ردپای دزد آبادی ما،

وای که ردپای دزد آبادی ما،
چقدر شبیه چکمه های کدخداست!

روزیکه ردپای بجا مانده،
شبیه چکمه های کدخدا بود!!

یکی میگفت:
دزد ، چکمه های کدخدا را دزدیده...

دیگری میگفت:
چکمه های دزد
شبیه چکمه کدخدا بوده،

و هرکسی بطریقی واقعیت را توجیه میکرد...

دیوانه ای فریاد برآورد که:

مردم !...
دزد، خود کدخداست!!!...

اهل آبادی پوزخندی زدند و گفتند:

کدخدا ! ..
به دل نگیر،
او مجنون است،
دیوانه است...

ولی فقط کدخدا فهمید
که تنها عاقل آبادی اوست..

از فردای آن روز،
دیگر کسی آن مجنون را ندید!!...

و وقتی احوالش را جویا میشدند،

کدخدا میگفت:
دزد او را کشته است!!!...

کدخدا واقعیت را میگفت؛ ولی درک مردم از واقعیت، فرسنگها فاصله داشت...