بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
ثالثاً در این خصوص نقل و جعل بسیار است. برخی گفتهاند که پس از نافرمانی خلیفه وقت از امیر المؤمنین (ع) در خصوص خودداری از حمله به ایران، بنا شد تا حسنین (ع) نیز راهی شوند تا اولاً مردم ایران به وسیله دو امام معصوم با اسلام آشناتر شوند و ثانیاً سپاهیان فرمان آنان را برده و ظلم نکنند.اماچون آنها نپذیرفتند،این دو بزرگوار همراهی ننموده و باز گشتند.
اما اقوال صحیحتر این است که اولاً هیچ سند محکمی دال بر رضایت حضرت امیر (ع) و عزیمت این دو امام وجود ندارد و ثانیاً معصوم هیچ گاه تحت پرچم غیر معصوم نمیرود و نمی جنگد و ثالثاً هیچ پیامبریا امامی برای کشورگشایی نجنگیده است.
چنان چه بنابر نقل ابن اثير، ابن خلدون، سيد هاشم معروف الحسنی و همچنين باقر شريف قرشی: حسن و حسين(ع) بعد از پيامبر در هيچ فتحی شرکت نداشتند.
رابعاً گویا از تمام فرازهای تاریخ صدر اسلام فقط همین یک جمله نقل شده از زندیق، جاعل و دروغگو را خواندهاند! آیا نخواندهاند که اساساً امیرالمؤمنین علی (ع) و فرزندانش را نه تنها از حکومت و تصمیمگیری در سیاستهای خُرد و کلان ساقط و خانه نشین کرده بودند، بلکه حتی قرآن مکتوب وی را نیز قبول نکردند، اموالش را غصب کردند و حتی اجازه گریه به همسرش نیز نمیدانند و طی آن 25 سال سیاه، جوّ اختناق شدیدی بر ایشان حاکم شده بود؟حال چطور شدکه فرزندان ایشان را فرماندههان حلمه اعراب در زمان حکومت عمر به ایران میخوانند؟!(پایان)
پاسخ قسمت سوم :
ثالثاً در این خصوص نقل و جعل بسیار است. برخی گفتهاند که پس از نافرمانی خلیفه وقت از امیر المؤمنین (ع) در خصوص خودداری از حمله به ایران، بنا شد تا حسنین (ع) نیز راهی شوند تا اولاً مردم ایران به وسیله دو امام معصوم با اسلام آشناتر شوند و ثانیاً سپاهیان فرمان آنان را برده و ظلم نکنند.اماچون آنها نپذیرفتند،این دو بزرگوار همراهی ننموده و باز گشتند.
اما اقوال صحیحتر این است که اولاً هیچ سند محکمی دال بر رضایت حضرت امیر (ع) و عزیمت این دو امام وجود ندارد و ثانیاً معصوم هیچ گاه تحت پرچم غیر معصوم نمیرود و نمی جنگد و ثالثاً هیچ پیامبریا امامی برای کشورگشایی نجنگیده است.
چنان چه بنابر نقل ابن اثير، ابن خلدون، سيد هاشم معروف الحسنی و همچنين باقر شريف قرشی: حسن و حسين(ع) بعد از پيامبر در هيچ فتحی شرکت نداشتند.
رابعاً گویا از تمام فرازهای تاریخ صدر اسلام فقط همین یک جمله نقل شده از زندیق، جاعل و دروغگو را خواندهاند! آیا نخواندهاند که اساساً امیرالمؤمنین علی (ع) و فرزندانش را نه تنها از حکومت و تصمیمگیری در سیاستهای خُرد و کلان ساقط و خانه نشین کرده بودند، بلکه حتی قرآن مکتوب وی را نیز قبول نکردند، اموالش را غصب کردند و حتی اجازه گریه به همسرش نیز نمیدانند و طی آن 25 سال سیاه، جوّ اختناق شدیدی بر ایشان حاکم شده بود؟حال چطور شدکه فرزندان ایشان را فرماندههان حلمه اعراب در زمان حکومت عمر به ایران میخوانند؟!(پایان)
- ۴۳۹
- ۰۳ خرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط