گفتوگوی بنده با خدای مهربان

╭┄┈┄┈••✦🕊✦••┈┄┈┄╮
گفت‌وگوی بنده با خدای مهربان
╰┄┈┄┈••✦🕊✦••┈┄┈┄╯

بهرام:
خدایا…
من بنده‌ای آلوده‌ام؛
لغزیدم، بی‌ادبی کردم،
خطا روی خطا گذاشتم
و از راهت دور شدم.

خدا:
من خدای مهربانی‌ام؛
دوریِ تو
دلیلِ بسته‌شدنِ
آغوشِ من نیست.

┈┈┈┈┈┈ ✦ ┈┈┈┈┈┈

بهرام:
معصیت کردم؛
چشم و زبانم
بر زمین ماند
و دلم
از آسمان افتاد.

خدا:
من خدای بخشش‌ام؛
گناهِ تو
هرگز بزرگ‌تر
از رحمتِ من نیست.

┈┈┈┈┈┈ ✦ ┈┈┈┈┈┈

بهرام:
ایمانم کم شد،
بی‌توجهی کردم،
مسیر را گم کردم.

خدا:
من پذیرندهٔ توبه‌ام؛
بازگشتِ تو،
لحظهٔ محبوبِ من است.

┈┈┈┈┈┈ ✦ ┈┈┈┈┈┈

بهرام:
من همان بندهٔ پرلغزشم…
شرمنده و خسته.

خدا:
و من همان خدای رحمانم؛
نزدیک،
مهربان،
آمرزنده…
همیشه منتظرِ تو.

╭┄┈┄┈••✦🤍✦••┈┄┈┄╮
هرچقدر دور شده باشی،
راهِ بازگشت به خدا
هنوز باز است.
╰┄┈┄┈••✦🤍✦••┈┄┈┄╯