نگاهت رنج وغم ها را چه آسان می کند گاهی

نگاهت رنج وغم ها را چه آسان می کند گاهی
پناهت موج دریا را چه آسان می کند گاهی

حدیثِ عشق را گویی تو ای مجنونِ دوران ها
کلامت دردِ لیلا را چه آسان می کند گاهی

خیالت بس که زیبا هست و احساست تماشایی !
خزانِ باغِ گل ها چه آسان می کند گاهی

دو چشمانم نمِ باران ، نوازش کن دلِ ما را
وجوت هر معما را چه آسان می کند گاهی

نبودت می کشد مارا ، نفس بی تو به سر آید
فراقت اوجِ رویا را چه آسان می کند گاهی

عجب هنگامه ای امشب درونِ سینه ام بر پاست !
طلوع ات شورِ فردا را چه آسان می کند گاهی