بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
توصیه‌های توجیهی : برخی چون نتوانستند اولویت را تشخیص دهند، به مردم توصیه کردند: کسانی را جای خود بگذارید و بروید! اما، این میدان، کسی به جای خود ندارد؛ آن که می‌ تواند در این تجمعات حضور یابد، به جای خودش حضور می‌ یابد، و آن که نمی‌خواهد یا نمی‌تواند نیز به جای دیگری حضور نمی‌ یابد.
برخی، توصیه نمودند که بروید و زود برگردید!؛ این توصیه نیز توجیهی می‌ باشد، حضور در تجمعات که زود و دیر ندارد، بالاخره اگر کسی یک روز غایب باشد نیز یک روز نیامده و حضور نیافته است.
تشخیص : بنابراین، از آن جا که اولاً حکم یا فتوایی برای ترک یک میدان به خاطر حضور در میدانی دیگر نیامده است، و ثانیاً هر دو یک خط و یک جبهه است، هر کسی باید اولویت را خودش تشخیص دهد.
به عنوان مثال: اگر قصد کسی از حضور در پیاده‌روی اربعین، فقط زیارت و رسیدن به ثواب بزرگ این عبادت باشد، یک رویکرد شخصی و مستحبّ مؤکد است، اگر چه آثار اجتماعی دارد؛ اما حضور در میدان دفاع و جهاد، یک واجب عینی می‌ باشد و هر کسی به هر شکلی، یا هر مقداری که می‌تواند، باید مشارکت نماید، لذا مقاصد و نیّات، در تشخیص اولویت هر کدام، نقش تعیین کننده‌ای دارند، نیّت ثواب، با نیّت جهاد، بسیار متفاوت است.
از یک روحانی آگاهی پرسیدم: کدام در اولویت است؟او که چون دیگران، نمی‌توانست بگوید: نروید یا بروید، با ظرافت تمام پاسخ داد: ما به کسانی که در تجمعات حضور نمی‌یابند، توصیه می‌کنیم که دست کم در پیاده‌ روی اربعین شرکت کنند و به زیارت کربلا در اربعین مشرف گردند.
از این‌رو، هر کسی باید ببیند که کدام جبهه را به چه قصد و نیّتی برمیگزیند - خدا و رسول خدا و اهل بیت علیهم السلام، از کدام راضی‌تر و خشنودتر می‌باشند حضورش در کدام جبهه لازم‌ تر و مفید تر است،و سپس انتخاب نماید؛ و البته هر کدام را برگزیند، مورد قبول واقع می شود.ان شاءالله (پایان)