ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﺳﻜﻮﺕ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ ﺩﻭﺭﺩﺳﺖ
ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﺳﻜﻮﺕ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ ﺩﻭﺭﺩﺳﺖ
ﺭﻭﻱ ﺭﺩﻳﻒ ﻧﺎﺯﻛﻲ ﺍﺯ ﺳﻴﻢ ﻣﻲﻧﺸﺴﺖ
ﻭﻗﺘﻲ ﻛﺒﻮﺗﺮﺍﻥ ﺣﺮﻡ ﭼﺮﺥﻣﻲﺯﺩﻧﺪ
ﻳﻚ ﺑﻐﺾ ﻛﻬﻨﻪ ﺗﻮی ﮔﻠﻮﺩﺍﺷت ﻣﻲﺷﻜﺴﺖ
ﺍﺑﺮﻱ ﺳﭙﻴﺪ ﺍﺯ ﺳﺮ ﮔﻠﺪﺳﺘﻪ ﻣﻲﭘﺮﻳﺪ:
ﺟﻤﻊ ﻛﺒﻮﺗﺮﺍﻥ ﺧﻮﺵﺁﻭﺍﺯ ﺧﻮﺩﭘﺮﺳﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﺩﺍﻧﻪ ﻭﺁﺑﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻡ
ﺟﺎﻳﻲکﻪ ﻫﺮﭼﻘﺪﺭ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﻧﻪ ﻫﺴﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﺣﺎﺟﺘﺸﺎﻥ ﺑﺎﻝ ﻣﻲﺯﻧﻨﺪ
ﺣﺘی ﻳﻜﻲ ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺁﻳﺎ ﭘﺮﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ؟
ﺭﻋﺪﻱﺯﺩﺁﺳﻤﺎﻥﻭﺗﺮﻙﺧﻮﺭﺩﻧﺎﮔﻬﺎﻥ
ﺍﺯ ﻏﺼﻪ ﻛﻼﻍ، ﻛﻼﻏﻲ ﻛﻪ ﺳﺨﺖ ﻣﺴﺖ…
ﺍﺑﺮ ﺳﭙﻴﺪ ﭼﺮﺥ ﺯﺩ ﻭ ﺗﻜﻪ ﭘﺎﺭﻩ ﺷﺪ
ﻫﺮﺟﺎ ﻛﺒﻮﺗﺮﻱ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺑﺎﻝ ﺑﺴﺖ
ﺑﺎﺭﺍﻥﮔﺮﻓﺖ،ﺑﻐﺾﺧﺪﺍﻫﻢﺷﻜﺴﺘﻪﺑﻮﺩ
ﺗﻨﻬﺎ ﻛﻼﻍ ﺭﻭﻱ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ ﭘﺴﺖ،
ﺁﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ: ﻣﻦ ﻛﻪﻛﺒﻮﺗﺮﻧﻤﻲﺷﻮﻡ
ﺍﻣﺎ ﺩﻟﻢ ﺑﻪ ﺩﻳﺪﻥ ﮔﻠﺪﺳﺘﻪﺍﺕ ﺧﻮﺵﺳﺖ
. . .
--------------------------------
ﺭﻭﻱ ﺭﺩﻳﻒ ﻧﺎﺯﻛﻲ ﺍﺯ ﺳﻴﻢ ﻣﻲﻧﺸﺴﺖ
ﻭﻗﺘﻲ ﻛﺒﻮﺗﺮﺍﻥ ﺣﺮﻡ ﭼﺮﺥﻣﻲﺯﺩﻧﺪ
ﻳﻚ ﺑﻐﺾ ﻛﻬﻨﻪ ﺗﻮی ﮔﻠﻮﺩﺍﺷت ﻣﻲﺷﻜﺴﺖ
ﺍﺑﺮﻱ ﺳﭙﻴﺪ ﺍﺯ ﺳﺮ ﮔﻠﺪﺳﺘﻪ ﻣﻲﭘﺮﻳﺪ:
ﺟﻤﻊ ﻛﺒﻮﺗﺮﺍﻥ ﺧﻮﺵﺁﻭﺍﺯ ﺧﻮﺩﭘﺮﺳﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﺩﺍﻧﻪ ﻭﺁﺑﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻡ
ﺟﺎﻳﻲکﻪ ﻫﺮﭼﻘﺪﺭ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﻧﻪ ﻫﺴﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﺣﺎﺟﺘﺸﺎﻥ ﺑﺎﻝ ﻣﻲﺯﻧﻨﺪ
ﺣﺘی ﻳﻜﻲ ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺁﻳﺎ ﭘﺮﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ؟
ﺭﻋﺪﻱﺯﺩﺁﺳﻤﺎﻥﻭﺗﺮﻙﺧﻮﺭﺩﻧﺎﮔﻬﺎﻥ
ﺍﺯ ﻏﺼﻪ ﻛﻼﻍ، ﻛﻼﻏﻲ ﻛﻪ ﺳﺨﺖ ﻣﺴﺖ…
ﺍﺑﺮ ﺳﭙﻴﺪ ﭼﺮﺥ ﺯﺩ ﻭ ﺗﻜﻪ ﭘﺎﺭﻩ ﺷﺪ
ﻫﺮﺟﺎ ﻛﺒﻮﺗﺮﻱ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺑﺎﻝ ﺑﺴﺖ
ﺑﺎﺭﺍﻥﮔﺮﻓﺖ،ﺑﻐﺾﺧﺪﺍﻫﻢﺷﻜﺴﺘﻪﺑﻮﺩ
ﺗﻨﻬﺎ ﻛﻼﻍ ﺭﻭﻱ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ ﭘﺴﺖ،
ﺁﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ: ﻣﻦ ﻛﻪﻛﺒﻮﺗﺮﻧﻤﻲﺷﻮﻡ
ﺍﻣﺎ ﺩﻟﻢ ﺑﻪ ﺩﻳﺪﻥ ﮔﻠﺪﺳﺘﻪﺍﺕ ﺧﻮﺵﺳﺖ
. . .
--------------------------------
- ۶۲۱
- ۰۴ شهریور ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط