ﻏﺼﻪ ﻧﺨﻮﺭ ...

ﻏﺼﻪ ﻧﺨﻮﺭ ...
ﺗﻮ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﺩﺍﺭﯼ ...
ﮐﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ؛ﺑﺰﺭﮒ ...
ﻭ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺳﻬﺮﺍﺏ: ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﻧﺰﺩﯾﮑﯿﺴﺖ ...
ﺍﯼ ﺩﻝ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻦ ...
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻏﻢ ﻭ ﻏﺼﻪ ﺑﺒﺎﺭﺩ ...
ﺷﺎﯾﺪ
ﺷﺎﯾﺪ ﺍﯾﻨﺒﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺎﺭﺵ ﻏﻢ ...
ﻭ
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻧﺎﻣﺶ ﻫﺮﺩﻡ ...
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺩﻝ ﺗﻮ ﺻﺎﻑ ﺷﻮﺩ
ﻭ
ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻫﻞ ﺯﻣﯿﻦ ﭘﺎﮎ ﺷﻮﺩ ...
ﺷﺎﯾﺪ ﺍﯾﻨﺒﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﭼﺘﺮ ﺗﻮ
ﺑﺎﺷﺪ ...
ﮐﻪ ﺑﻤﺎﻧﯽ ...
ﻧﺮﻭﯼ
ﻭﺩﮔﺮﺑﺎﺭ ﻧﮕﻮﯾﯽ:
" ﺳﻬﺮﺍﺏ "
ﻗﺎﯾﻘﺖ ﺟﺎ ﺩﺍﺭﺩ؟