هرچنــد وقت یکبار

هرچنــد وقت یکبار
اطرافیانتان را با الکی نبودتان بسنجید
نباشید
جویایشان نشوید
به کافه و دونفری نشستن هایتان دعوتشان نکنید
نه حالی بپرسید نه احوالی ازشان
اصلا خودتان را بردارید ببرید یه جای دور و مخفی کنید
ببینید چه کسی پیگیرتان میشود
چه کسی در نبودتان به هول و ولا می افتد
چه کسی با عصبانیت هر چه بیشتر با شما برخورد میکند و اشک در چشمانش جمع میشود از نبودتان
چه کسی دلش برایتان تنگ میشود و دنبالتان میگردد...
گاهی خودتان را هرچه تمام تر برای اطرافیانتان فیلتر کنید
بگذارید پی تان بگردند
دغدغه ی از دست دادنتان کل وجودشان را بگیرد
و هراس با شما حرف نزدن کلشان را مانند پیچک به هم بپیچاند...

گاهی آدم دلش لک میزند تا جایی پنهان شود
و کسی با همه ی عشـــق پیدایش کند....