پیچکِ تردِ گره خورده به دنیایِ منی

پیچکِ تردِ گره خورده به دنیایِ منی
رودم و دلخوشم از اینکه تو دریایِ منی

مستِ آغوشم از آنگونه که جان میخواهد
مستِ آغوشم و عمریست مهیایِ منی

در حضورت همه ذرات وجودم شده چشم
شک نکن نابترین فصلِ تماشایِ منی

میخَرَم با همه ی جان غم زندان ها را
تا جهان هست و در این عشق زلیخایِ منی

هم ، همه تاب و توانِ تنِ بی تابِ منی
هم، همه روح و روانِ دلِ شیدایِ منی

نیست جز شوقِ رهایی و دلِ پر زدنم
تا که جولانگهِ بالِ من و مینایِ منی

کفر این نیست مرا بنده ی تو پندارند
شوق دارم که بگویند اهورایِ منی!!!!