صورتِ بی نقاب

صورتِ بی نقاب
دو تا چشِ نیمه خواب
با خدا بی حساب
یه زمینِ بی حصار

اینا یعنی من
منم یعنی کم
یعنی دقیقا
دوستی که غریبه م

روزام سخته ولی دنیام شیرین
تلخی رنگ ای کاش دیدیم
رو تن تقویمم
من اینو فهمیدم
یه دنیاس که یه روز همه پس میدن
گرون واسه خودم
یه بوم واسه خدا
با رنگای قشنگ نه رنگای گلا
عمیقتر ببین یه دستم سفید
پ َ از من بپرس تو سنگر بگیر

تو جنگم که خون با خاکش گِله
میوه ش حرف من درختش دلت
انتقام تا رنگش بره
نگام کن یکم نه از پنجره
سکوت کن دیگه روی سادگی ندو
سکوت کن می فهمی واقعیتو
اخم کن بهش لمس کن بچش
تلخیشو وقتی دست خورد بهش