ایرانیم‌وریشه‌به‌خاک‌وطنم‌هست

ایرانیم‌وریشه‌به‌خاک‌وطنم‌هست
عشق‌وطن‌آمیخته‌باجان‌وتنم‌هست
هرگزبه‌همه‌گوهرعالم‌نفروشم
این‌دُرّ دری را که به دُرج دهنم هست
درسینه‌نهان کرده‌ام‌آتشکده‌پارس
آن‌آتش‌پرسوزنهان‌درسخنم هست
ازسوزدرون شدقلمم تیشه فرهاد
آری قلمم تیشه‌ی خاراشکنم هست
آزاده‌ام وجزسرآزادگیم نیست
ایرانیم‌و خون و رگ آرینم هست
ای مام وطن ای همه آزادگی وعشق
خار و خس تولاله و سرو و سمنم هست
هرکس‌پی ارج توقدم‌پیش گذارد
هم‌آرش ایرانفر و هم تهمتنم هست
گرخصم نهدپای دراین خاک کهنسال
تاپای نگیردتبر ریشه کنم هست
شادی توبخشدبه‌دلم پرتوشادی
اندوه‌وغم ورنج تو،کوهِ محنم هست
ازتیغ عدویت به درازای زمانها
بس زخم جگرسوزو کهن بربدنم هست
بوی گل عشق توکه دامن ز کفم برد
هم راحت جان هم سبب زیستنم هست
تاریخت از آغاز همه ظلم ستیزیست
هرکاوه فری بت شکن ممتحنم هست
باخصم بداندیش تو هرکس بستیزد
اورستم واو بابک شمشیرزنم هست
بدخواه توهرکَس بود آن دشمن گستاخ
ناپاکترازدیو و دد و اهرمنم هست
چون بادصبا بوی تو را سوی من آرد
آن بوی دلاویز چومشک ختنم هست
فرهنگ غنی وهنر وشعر و زبانت
خورشید فروزنده‌ی پرتوفکنم هست
هرگفته‌ژاژی که به فرهنگ تو تازد
جانکاه تراز نوحه‌ی زاغ و زغنم هست
بالیده‌ام از دامن مینویی وپاکت
چون نخل کهن ریشه به خاک کهنم هست
من ذره خردم تو چنان مهرجهانتاب
در پرتو مهرت سرِ افروختنم هست

پاینده ایران و ایرانی