Pazokh:

Pazokh:
......."دیکشنری زبان مردم قیروکارزین ".....


وَخْچَه. عطسه
ً

کَچَه ( بوچ) چانه


اُرسی کفش


دِدَه خواهر


کوکا. برادر


دِی. مادر، مامان


بوا. پدر، بابا


پیلَه. کاسه


چِر بین، لا


لَچَک(چَر قَد) روسری

پَرْچَلْ کثیف


اوتا آن طرف


کَپِّه(لِتْ) نصف


کُله مرغ. لانه مرغ


فِدَه حیات


کُدی کدو


قاره داد، فریاد قاره نده داد نزن


سی شوم. برای شام

چال لانه



خیمَه. هیزم



چِنگ نوک،منقار



اُوسار افسار



بِنْجِشْک. گنجشک



پَخچَه. پشه


بیجیک. بپر



تَغَرگ. تگرگ


غُر تُراق. رعد و برق

هَکال. قارچ


اُو هَه؟ آب هست؟


ها هَه، بله هست


گُنْج. زنبور


سِی سِرِکو. سنجاقک


موشْک. موش


رشکو. راسو، سمور

مویْ ماهی


تورَ روباه


موی موتو. بچه قورباغه

بَقْ قورباغه


خاگ. تخم مرغ


مَلا کردن. شنا کردن

روغونَه. رودخانه


خدایارت (خداه یارت) مرسی، ممنون


اَش بگو (اَزِش بگو) بهش بگو.

بُتَه. بوته

سی مویَم بِلْ برای من هم بذار


برو پس (برو اوسَر) برو کنار

شی (دومَن) پایین

گُتْ بزرگ