بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
و آدمی معشوق را که کمال است،هدف گرفته، عاشقش میشود و به سوی او میرود. خواه معشوق حقیقی الله را شناخته باشد و خواه إله کاذبی رامعشوق حیقیقی فرض کرده و همه محبتش را به او اختصاص داده باشد: وَمِنَ النَّاسِ مَن يَتَّخِذُ مِن دُونِ اللّهِ أَندَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللّهِ وَالَّذِينَ آمَنُواْ أَشَدُّ حُبًّا لِّله - و برخی از انسان ها، همانندهایی برای خدا بر میگزییند، آنها را دوست دارند مانند دوست داشتن خدا، و کسانی که ایمان آوردهاند، شدت اوج محبتشان الله است.(سوره بقره بخشی از آیه 165)
لذا خداوند متعال نبی درونی عقل و نبی بیرونی انبیاء را با وحی گسیل داشته تا به انسان متذکر گردند که هیچ مخلوقی إله نیست و اساساً الهی نیست به غیر از الله جل جلاله. لا إله الا الله -و نباید خودت را به هیچ چیزی متعلق، وابسته و عاشق نمایی به جز من، تا به رشد رسی.
پس، وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ، و جن و انس را نيافريدم مگر براى آنكه مرا عبادت كنند.(سوره ذاریات آیه 56)
یعنی خلق نکردم تا دیگری را هدف قرار داده، آن یا او را کمال فرض نموده، متعلق و وابسته به او شود، او را محبوب و معشوق حقیقی بداند و به سوی او برود و هلاک گردد؛ بلکه خلق آفریدم تا من را بندگی کند و به سوی من آید. و نیل به کمالش مستلزم حرکت به سوی این هدف است.
خلقت، تجلی ذات مقدس باری تعالی است نه نیاز او به نتیجه خلقت.
حیات، علم، قدرت، زیبایی، اراده، حکمت ... و مشیّتش تجلی میکند و مخلوقات پدید میآیند.
ب)- در مورد علم خدا و سؤالات و شبهاتی پیرامون اگر خدا می دانست، پس چرا ... باید به چند نکته مهم دقت شود: (ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
و آدمی معشوق را که کمال است،هدف گرفته، عاشقش میشود و به سوی او میرود. خواه معشوق حقیقی الله را شناخته باشد و خواه إله کاذبی رامعشوق حیقیقی فرض کرده و همه محبتش را به او اختصاص داده باشد: وَمِنَ النَّاسِ مَن يَتَّخِذُ مِن دُونِ اللّهِ أَندَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللّهِ وَالَّذِينَ آمَنُواْ أَشَدُّ حُبًّا لِّله - و برخی از انسان ها، همانندهایی برای خدا بر میگزییند، آنها را دوست دارند مانند دوست داشتن خدا، و کسانی که ایمان آوردهاند، شدت اوج محبتشان الله است.(سوره بقره بخشی از آیه 165)
لذا خداوند متعال نبی درونی عقل و نبی بیرونی انبیاء را با وحی گسیل داشته تا به انسان متذکر گردند که هیچ مخلوقی إله نیست و اساساً الهی نیست به غیر از الله جل جلاله. لا إله الا الله -و نباید خودت را به هیچ چیزی متعلق، وابسته و عاشق نمایی به جز من، تا به رشد رسی.
پس، وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ، و جن و انس را نيافريدم مگر براى آنكه مرا عبادت كنند.(سوره ذاریات آیه 56)
یعنی خلق نکردم تا دیگری را هدف قرار داده، آن یا او را کمال فرض نموده، متعلق و وابسته به او شود، او را محبوب و معشوق حقیقی بداند و به سوی او برود و هلاک گردد؛ بلکه خلق آفریدم تا من را بندگی کند و به سوی من آید. و نیل به کمالش مستلزم حرکت به سوی این هدف است.
خلقت، تجلی ذات مقدس باری تعالی است نه نیاز او به نتیجه خلقت.
حیات، علم، قدرت، زیبایی، اراده، حکمت ... و مشیّتش تجلی میکند و مخلوقات پدید میآیند.
ب)- در مورد علم خدا و سؤالات و شبهاتی پیرامون اگر خدا می دانست، پس چرا ... باید به چند نکته مهم دقت شود: (ادامه دارد...)
- ۷۰
- ۰۹ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط