‍

‍
کاش یکی باشد، مسلط به دوست داشتن
با پیش فرضِ ماندن
آنقدر که اضافه اش
از آغوشت بزند بیرون!
و بداند که زندگی
بی دلبری های مکرر،
نه آبی را گرم می‌کند،
نه دلی را!