بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت سوم :
نکات مهمی در بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، که باید بدانیم و به آن توجه داشته باشیم :
معنی نمودن -بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ به به نام خداوند بخشایندۀ مهربان، بسیار نادرست می‌باشد و معانی نادرست،مانع ازشناخت بهترو بیشتر می‌گردند!
معادل خداوند به عربی، صاحب و مالک است، و معادل واژۀ بخشاینده، جواد می‌باشد، و معادل مهربان نیز رئوف است. می‌شود: بسمِ الصاحِب الجوادِ الرّئوف.
رحمت، یعنی: هستی بخشی، و رحمان، یعنی: کسی که وجود بخش است، و رحیم، صیغۀ مبالغۀ رحمان می‌باشد، به معنای آن که وجود بخشی او استمرار دارد.
هر چه هست را خداوند رحمان خلق نموده و هستی بخشیده است، لذا فرمود: وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ - و رحمت من همه چیز را فرا گرفته است. (سوره اعراف بخشی از آیه 156)
و این وجود بخشی، در هر لحظه رخ می‌دهد و ادامه دارد، به ویژه در بهشت جاوید که خداوند سبحان، مراتب وجودی اهل بهشت را ارتقا می‌بخشد.
بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ - فرمود: مؤمنان روف ومهربان است.(سوره توبه بخشی از آیه 128)
- رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ،( سوره فتح بخشی از آیه 29) یعنی نسبت به یکدیگر هم‌ افزاییِ مستمر دارند و وسیلۀ رشد و ارتقای مرتبۀ وجودی یکدیگر می‌گردند؛ و بدین سبب، اسم رحمانِ خداوند سبحان، در آنها تجلی می‌یابد.