هر چه انسان تر باشيم،

هر چه انسان تر باشيم،
زخم ها عميق تر خواهند بود.
هر چه بيشتر دوست بداريم،
بيشتر غصه خواهيم داشت.
بيشتر فراق خواهيم کشيد و
تنهایی هايمان بيشتر خواهد شد.
شادی ها لحظه ای و گذرا هستند
شايد خاطرات بعضی از آنها
تا ابد در ياد بماند اما رنج ها،
داستانش فرق می کند؛
تا عمق وجود آدم رخنه می کند و
ما هر روز با آنها زندگی ميکنيم...
انگار که اين خاصيت انسان بودن است:)