بعضی آدمها

بعضی آدمها
انگار چوب اند…
تا عصبانی می شوند، آتش میگیرند،
و همه جا را دودآلود میکنند،
همه جا را تیره و تار میکنند،
اشک آدم را جاری می کنند.
ولی بعضیها این طور نیستند؛
مثل عودند.
وقتی یک حرف میزنی که ناراحت میشوند، و آتش میگیرند،
بوی جوانمردی و انصاف میدهند ،
و هرگز نامردی نمیکنند.
این است که می گویند
«هر کس را میخواهی بشناسی
در وقت عصبانیت، در وقت خشم بشناسید ....
دیدگاه ها (۴)

خــُـدا جــونــمقســم بــه بــزرگیـت نـــَـزار یِـہ عــاشـ...

بیا شعرهایمان راشبیه رویا به هم ببافیمشاید که این بافته هاما...

چه غریبانه لابه لای ورق هایم سرگردانم یادی که هر روز طلوع زن...

دلم می خواهد باران ببارد وصدای پاهایت را قطره های باران به خ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط