هر جا بروی باز به من برمی گردی. به خیال باران و رویاهای ر

هر جا بروی باز به من برمی گردی. به خیال باران و رویاهای روشنم، به چشمهایی که بی منت به راه تو مانده اند و دست هایی که برای آرزوهای تو رو به آسمانند. هر کجا که باشی باز هوش و حواست با من است با دلی که به اندازه ی دوست داشتن تو بزرگ است و قلبی که نبضش با نفس تو می زند. هر چقدر هم که دور بروی ،فاصله به قدر یک صحرا و یک دریا هم که باشد از من دور نمی شوی. همین است که می شود این همه دلتنگی را تاب آورد و آن همه فاصله را از یاد برد.

تمام اینها معجزه ی محبت است، اعجاز عشق!


میلاد اسلام زاده