چشمایه تار من به دفتر خاطرم

چشمایه تار من به دفتر خاطرم

یه نگاه پره اشک به عکسایه سابقم باز

این تیکه شعرم میزنم تقدیم با نفرت

به مخاطب خاص که هر جایی نشستیم

گفتیم یکی از ماست

لیاقت نداشت

تیم دو نفره بودیم اما قوی بودیم

بیخیال اینا همه اینا کنار شاید این

چیزارو اون بالا سریه خواست کنار من

حس قدرت بگیری و با هر غریبه زود نخ صحبت بگیری

وقتی دو تا مثل خودت بهت پروبال دادن

             بیای تو رو خودم فاز جرعت بگیری