چشم‌های تو پر از قصه، پر از شادی بود

چشم‌های تو پر از قصه، پر از شادی بود
سایه‌ات چون کپری بر سر آبادی بود
قاصدک‌های نگاه تو خبر آوردند
خبری ناب‌تر از ناب که آزادی بود
بَه! چه خوش آمدی و وَه! چه صفا آوردی
شادی آوردی و دل، غرق در آن شادی بود
چو نسیم عاشق و دل را به کسی نسپردن
این همان عشق، همان عشق خدادادی بود
تو حقیقت‌تر از آنی که قلم بنویسد
عشق تو، عشق نه! افسانه‌ی فرهادی بود...