من "بختیاریم"...

من "بختیاریم"...

از تبار آریایی، از سرزمین پارس

از تبار مردمی که اگر نام و رسمشان به بلندای ایران نباشد ولی به بلندای تاریخ هست.

من اگر زاده ی کوروش نباشم عموزاده ی او هستم.اگر مرا نسبی با مردان مشروطه ی فاتح تهران نباشد سببی هست.

من از تبار قومی هستم که با نام ایران پیوند خورده که گسستن نخواهد شد.

نه مهاجر بوده ام و نه رانده ، اصالتم را از پارسه باید پرسید و نشانم را از آرامگاه کوروش.

فرهنگم را از نقش چغازنبیل بر لباس مردان و قر شولار زنان قومم بیابید که حیا ، متانت و وقار یادگار اهوراست بر لباسمان.

توحیدم را از تش چاله های و ارگه های چادرمان و رقص چوپی مان باید نشان گرفت که پاکی و طواف را در خود به یادگار از کهن عصر با خود آورده.

نشان تبارم را از شیرهای سنگی بپرسید...

من "بختیاریم". پدرم خورشید و مادرم ماهتاب. پدرم کوه و مادرم رود.

تبارم از جایی است که خدا را در زمین میتوان مشاهده کرد, جایی که کوه به آسمان بوسه می زند.

این هویت من است..
من "بختیاریم" وارث ایران کهن, واژه واژه ام در شاهنامه بیاب, ذره ذره ام در اساطیر...