گاهی آن‌قدر به فاصله‌ات تا مقصد نگاه می‌کنی که فراموش می‌

گاهی آن‌قدر به فاصله‌ات تا مقصد نگاه می‌کنی که فراموش می‌کنی چقدر راه آمده‌ای. شاید هنوز به آرزویت نرسیده باشی، اما دیگر همان آدم ابتدای مسیر هم نیستی. روزهایی بوده که فکر می‌کردی نمی‌توانی ادامه بدهی، اما دادی. اتفاق‌هایی بوده که تصور می‌کردی تو را می‌شکنند، اما از آن‌ها عبور کردی. اگر امروز خسته‌ای، لازم نیست همه‌چیز را رها کنی. گاهی فقط باید کمی بنشینی، نفسی تازه کنی و به پشت سرت نگاه کنی. استراحت کردن شکست نیست. آهسته رفتن هم عقب ماندن نیست. به خودت برای تمام پله‌هایی که بالا آمده‌ای افتخار کن؛ شاید قله هنوز دور باشد، اما تو دیگر پایین کوه نیستی.

#نفیسه معتکف