Life..

و گناه ما این بود که عشق اولشان نبودیم، برای همین چشم‌هایمان زیبا به نظر نمی‌آمد و بدخلقی‌هایمان روی چشم‌های کسی جا نداشت، برای بودن و ماندنمان زمین را به آسمان ندوختند و هیچ کاری برای ثابت کردن دوست داشتن‌هایشان انجام ندادند، تار موهایمان شعر و غزل نشد و صدایمان تسکین دردهایشان، وگرنه‌ برای دیدنمان لحظه شماری میکردند‌ و برای لمس آغوشمان پیش‌‌قدم میشدند، تنها نمیماندیم، یاد یک نفر خودمان را از یادمان ‌نمیبرد، بغض قورت نمیدادیم، اشک‌هایمان دیده میشد، دوستت‌ دارم‌هایمان به گوششان میرسید و سهممان میشد خواسته شدن.