بعضی از آدم ها لیوانند؛

بعضی از آدم ها لیوانند؛
هر کاری کنی در تصور آنها
کج و کوله ای 
تاری ......

بعضی هم سماورند؛
نزدیکشان که می شوی
تو را به خودت زشت نشان می دهند،
انگار در جنب و جوش تخریب تو اند.....

بعضی از آدم ها هم 
حوضی وسط خانه ای قدیمی...
نه که خود برکه اند
زلال و با وقار 
با سنگ هم بزنیشان
دلشان برای تو می لرزد،
تو را دعوت به رقص می کنن،
و کمی بعد محو تماشای 
تو آرام می گیرند...

از تو زخم خورده اند اما...
باز صبورانه تو را صاف
نشان می دهند
آ نقدر صاف که از تو
ماهی هم می گذرد....