دلم تنگ شده برای نبودن های بودن ها در اوج نابودی

دلم تنگ شده برای نبودن های بودن ها در اوج نابودی
نیاز مفرطی دارم به این عالم عشق زندگی
زندگی نابودگر انسان بی بن میشود
وقتی که دست بردارد از این جنگ ابدی
من انسانم در این دنیای بی رحم خدا
من دلم درد دارد با تمام آرزوهای جدا
گفت زندگی ذره کاهیست که بیهوده کوه شده است
پس چرا زندگی باید کرد
عدل و اعتدال کجاست در این ظلمت غریب
تا دلم آرام شود بهر دل و جان و تنش
زندگی را در ریاضی از تهی پر میکنم
منهای خودم برابر با او میکنم