ذهن گرفتار من احساس سرخی می کند

ذهن گرفتار من احساس سرخی می کند
مست هستیم..
شادی با من است!
مرا بردار
مرا بشنو
حتی اگر چند فصل باران بی کسی باریدن گرفت
و نرگس از چشمه قهرکرد
بی خیال نگاهها!
ما همه از نژاد نگاهیم
و ساکن حسرت اباد یک اه
حجم اندوه نگرانی ندارد
بگذر
بگذار نسیم مقصد را تعیین کند
کویر را باور کن
کویر زندگی است