استان گلستان از نظر ناهمواری به سه ناحیه زیر تقسیم میشود

استان گلستان از نظر ناهمواری به سه ناحیه زیر تقسیم میشود:
ناحیه کوهستانی: این ناحیه از ارتفاع 500 متری تا بیش از 3000 متر را در بر گرفته و پوشیده از گونههای جنگلی و مرتعی است.
ناحیه کوهپایهای: این ناحیه شامل تپههای کوچک بادرفت، تپهماهورها و بدبومها است که پوشیده از اراضی جنگلی هستند.
ناحیه جلگهای و اراضی پست: ارتفاع این ناحیه در حاشیه دریای مازندران و خلیج گرگان پایینتر از سطح دریای آزاد است و به تدریج به سمت شرق به ارتفاع افزوده میشود. این منطقه محل استقرار شهرها و اکثر روستاهای استان است. این ناحیه به لحاظ تراکم جمعیت، اراضی کشاورزی، صنایع و دامپروری از اهمیت بسزایی برخوردار است.
زبانهای رایج در این استان عبارتاند از فارسی، ترکمنی و مازندرانی. فارسیزبانها در مرکز استان سکونت دارند. مازندرانیها در روستاهای نیمه غربی استان و ترکمنزبانان در بخش شرقی، مرکزی و شمالی استان و همچنین در گرگان (مرکز استان) سکونت دارند.
گلستان نام جدید سرزمین تاریخی است كه در طول تاریخ و تا سده هفتم هجری قمری به نام ایالت گرگان و از آن پس تا آغاز سده دهم به نام استرآباد و در نوشته های دوران اولیه اسلامی به نام "جرجان" و از اسفند 1316 گرگان نامیده شده است. پیشینه تاریخی این سرزمین به 7 هزار سال پیش و در غار كیارام واقع در روستای "فرنگ" بخش گالیكش به دوران پارینه سنگی بر می گردد. استان گلستان در دوران تمدن اسلامی؛ دانشمندانی همچون عبدالقاهر جرجانی، سید اسماعیل جرجانی و بزرگانی چون سید محمد باقر داماد استرآبادی (میرداماد)، میر فندرسكی و سراینده بزرگ پارسی؛ فخر الدین اسعد گرگانی (سراینده دیوان وزین "ویس و رامین") را در دامان خود پرورانده است.
زیبایی ها و جاذبه های بكر و منحصر به فرد طبیعی در كنار آثار تاریخی، فرهنگی و باستانی استان، گردشگران را كه به قصد گردشگری تاریخی و آشنایی با سایت های باستانی پیش از تاریخ و دوران تاریخی استان و لذت بردن از شگفتی های آفرینش خداوند به پهن دشت سبز گرگان یا جنگل ها و تفرجگاه های طبیعی استان وارد می شوند خرسند خواهند ساخت.