بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
تا قبل از دوران امامان باقر و صادق علیهما السلام، چیزی به عنوان اهل سنّت فعلی وجود نداشت، چنان که اولین امام مذهب آنان که ابو حنیفه می‌باشد و به او امام اعظم می گویند، خود شاگرد امام صادق علیه السلام بوده است؛ بلکه تا پیش از آن، دسته‌بندی‌ها مبتنی بر جناح‌های سیاسی و سپس نظری بود؛ چنان که در عصر پیامبر اکرم و امیر المؤمنین و امام حسن و علیهم السلام نیز چنین جناح‌بندی های سیاسی و قبیله‌ای وجود داشت.
دردوران امام باقر و به ویژه امام صادق علیهما السلام،فرصت محدودی برای تبیین مجدد دین اسلام و تدوین احکام - فقه ایجاد شد، و از میان شاگردان امام صادق علیه السلام، چند نفری خود را در سطح اجتهاد دیدند و اعلام فقاهت و اجتهاد کردند؛ چون برخی از آنان اجتهادهای متفاوتی داشتند، مسلمانان را به چند دسته تقسیم کردند و گفتند: طرفداران فقه ابوحنیفه، طرفداران فقه شافعی یا مالکی و حنبلی، و طرفدارن فقه جعفری. اما بعدها حکومت‌هایی که اصلاً مسلمان نبودند، باب فقه و اجتهاد را در میان اهل سنت تعطیل اعلام کردند و همین چهار مجتهد را چهار امام مذهب خواندند و این فِرق ایجاد شد.
اگر چه امامان این چهار مذهب، به خاطر قرار گرفتن در همان خطوط سیاسی، خلفا را قبول دارند و برایشان احترام قائلند و می گویند: ما حق نداریم راجع به آنان قضاوت کنیم و باید در مقابل عمل کردشان سکوت کنیم، چون همه صحابه بوده‌اند؛ اما نه تنها هیچ کدام علیه امامان علیهم السلام نبوده‌اند، بلکه همیشه با احترام ویژه از آنان یاد کرده‌اند. ابوحنیفه می‌گوید: اگر دو سال نزد امام صادق علیه السلام درس نخوانده بودم، هلاک می‌شدم و محمد ادریس الشافعی، امام شافعیان، در آن قصیدۀ بلندش می‌گوید: اگر حبّ علی و آل علی رافضی بودن است، من خود اول رافضی هستم!
در هیچ یک از منابع حدیثی و حتی مباحث نظری اهل سنت با تمامی اختلافات، هیچ اشاره‌ای به دشمنی با شیعیان نشده است، چه رسد به ثواب بودن کشتن آنها! و البته احادیث و مطالب بسیار ارزنده‌ای در مقام، جایگاه و مناقب اهل بیت علیهم السلام نوشته‌اند.
وهابی ها، نه شیعه هستند و نه سنّی، بلکه یک گروه انگلیس نهاد هستند که اکنون به حکومت و ثروت رسیده‌اند و ما نباید آنها را یکی از مذاهب اسلامی بدانیم، چنان که علما و بزرگان اهل سنّت، در زمرۀ اولین کسانی بودند که آنها را رد کردند. آنها دشمنان جدی اسلام و مسلمین هستند؛ اما مسلمانان اهل سنت به غیر از عوامان خرافاتی و متعصب، هیچ دشمنی و لجاجتی با اهل تشیع ندارند.(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
تا قبل از دوران امامان باقر و صادق علیهما السلام، چیزی به عنوان اهل سنّت فعلی وجود نداشت، چنان که اولین امام مذهب آنان که ابو حنیفه می‌باشد و به او امام اعظم می گویند، خود شاگرد امام صادق علیه السلام بوده است؛ بلکه تا پیش از آن، دسته‌بندی‌ها مبتنی بر جناح‌های سیاسی و سپس نظری بود؛ چنان که در عصر پیامبر اکرم و امیر المؤمنین و امام حسن و علیهم السلام نیز چنین جناح‌بندی های سیاسی و قبیله‌ای وجود داشت.
دردوران امام باقر و به ویژه امام صادق علیهما السلام،فرصت محدودی برای تبیین مجدد دین اسلام و تدوین احکام - فقه ایجاد شد، و از میان شاگردان امام صادق علیه السلام، چند نفری خود را در سطح اجتهاد دیدند و اعلام فقاهت و اجتهاد کردند؛ چون برخی از آنان اجتهادهای متفاوتی داشتند، مسلمانان را به چند دسته تقسیم کردند و گفتند: طرفداران فقه ابوحنیفه، طرفداران فقه شافعی یا مالکی و حنبلی، و طرفدارن فقه جعفری. اما بعدها حکومت‌هایی که اصلاً مسلمان نبودند، باب فقه و اجتهاد را در میان اهل سنت تعطیل اعلام کردند و همین چهار مجتهد را چهار امام مذهب خواندند و این فِرق ایجاد شد.
اگر چه امامان این چهار مذهب، به خاطر قرار گرفتن در همان خطوط سیاسی، خلفا را قبول دارند و برایشان احترام قائلند و می گویند: ما حق نداریم راجع به آنان قضاوت کنیم و باید در مقابل عمل کردشان سکوت کنیم، چون همه صحابه بوده‌اند؛ اما نه تنها هیچ کدام علیه امامان علیهم السلام نبوده‌اند، بلکه همیشه با احترام ویژه از آنان یاد کرده‌اند. ابوحنیفه می‌گوید: اگر دو سال نزد امام صادق علیه السلام درس نخوانده بودم، هلاک می‌شدم و محمد ادریس الشافعی، امام شافعیان، در آن قصیدۀ بلندش می‌گوید: اگر حبّ علی و آل علی رافضی بودن است، من خود اول رافضی هستم!
در هیچ یک از منابع حدیثی و حتی مباحث نظری اهل سنت با تمامی اختلافات، هیچ اشاره‌ای به دشمنی با شیعیان نشده است، چه رسد به ثواب بودن کشتن آنها! و البته احادیث و مطالب بسیار ارزنده‌ای در مقام، جایگاه و مناقب اهل بیت علیهم السلام نوشته‌اند.
وهابی ها، نه شیعه هستند و نه سنّی، بلکه یک گروه انگلیس نهاد هستند که اکنون به حکومت و ثروت رسیده‌اند و ما نباید آنها را یکی از مذاهب اسلامی بدانیم، چنان که علما و بزرگان اهل سنّت، در زمرۀ اولین کسانی بودند که آنها را رد کردند. آنها دشمنان جدی اسلام و مسلمین هستند؛ اما مسلمانان اهل سنت به غیر از عوامان خرافاتی و متعصب، هیچ دشمنی و لجاجتی با اهل تشیع ندارند.(ادامه دارد...)
- ۵۳۴
- ۱۷ شهریور ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط