از گابریل گارسیا مارکز پرسیدند

از گابریل گارسیا مارکز پرسیدند:
اگر بخواهی کتابی صدصفحه ای درباره 'امید' بنویسی،چه می نویسی؟

گفت:
99صفحه رو خالی میذارم،صفحه آخر،سطر آخر می نویسم:
یادت باشه دنیا گِرده، هر وقت احساس کردی به آخر رسیدی شاید در نقطه آغاز باشی.
زندگی ساختنی است، نه ماندنی.
بمان برای ساختن ،نساز برای ماندن.

و منتظر نباش کسی برایت گل بیاورد، خاک را زیر و روکن، بذر را خودت بکار، از آن مراقبت کن، و با امید گل خواهد داد.
دیدگاه ها (۵)

چگونه از او بگریزمدر حالی‌که او سرنوشت من است؟آیا رود می‌توا...

نصف اشتباهاتمان ناشی از این است که وقتی باید فکر کنیم، احساس...

رهایش کردم. حالا خودم هستم. نقاشی می‌کنم. این بار خودم را می...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط