عاقبت دستانمان رو میشود با شعرها

عاقبت دستانمان رو می‌شود با شعرها
مثل ِچشمانی که بعد از گریه‌ها پُف می‌کنند
دیدگاه ها (۱)

لحظه ها می روندبی آنکه بازگردند …و من …در بیقوله این روز هات...

مپرس از من چرادر پیله مهر تومحبوسمکه عشقاز پیله های مرده همپ...

غزلهایم مشقی از هجرت توستهر چند ناچیز!هدیه ی چشمانت می کنمکه...

به زمستان فکر می کنم ونداشتنتفکرِ شبهای بلندشتنم را می لرزان...

مردم عزیز-قدر شناس و دوست داشتنی سرزمینمان ایران...

لحظه تحویل سال صدای کلیپی از آقا تو میدان انقلاب پخش می کنند...

اقیانوسی که خودم را درونش غرق می کردم درون چشمانی بود که می...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط