سال های اول دهه ی پنجاه رو فراموش نمی کنم.مسابقات قهرمانی

سال های اول دهه ی پنجاه رو فراموش نمی کنم.مسابقات قهرمانی کشتی جوانان بود. ابراهیم در اوج آمادگی به سر می برد.وزن 74 کیلو.در مسابقات قهرمانی تهران همه ی حریفان را از پیش رو برداشت.بیشتر آنها را با ضربه فنی!حریف فینال او همان سال قهرمان ارتش های جهان شده بود.گفتم : داش ابرام، این حریف تو خیلی قوی نیست.تا اینجا هم شانسی اومده.مطمئن باش سریع پیروز میشی.فقط با دقت کشتی بگیر.
جایزه ی قهرمان مسابقات نقدی بود.مسابقه ی فینال برگزار شد.اما ابراهیم آنقدر ضعیف کشتی گرفت تا حریفش قهرمان شود!
این را حریفش می گفت.قبل از مسابقه به ابراهیم گفته بود :من میخواهم ازدواج کنم.به این جایزه خیلی احتیاج دارم.مادرم هم آمده اینجا.من میدونم که تو پیروز میشی اما من رو ضربه نکن.کاری کن ما زیاد ضایع نشیم.
برای همین ابراهیم کارعجیبی کرد.مثل پوریای ولی. مردانگی رو به نمایش گذاشت.ابراهیم نفسش را ضربه کرد.او از این قبیل کارها زیاد انجام میداد.هر کاری برای شکستن نفس لازم بود دریغ نمی کرد.از باربری در بازار تا رسیدگی به خانواده های بی سرپرست و ... شادی شهدا صلوات

http://line.me/ti/p/ftHqKbJRrs
راه شهدا