من شعر غمم که خواندنم بیهوده است

من شعر غمم که خواندنم بیهوده است

لبخند به لب نشاندنم بیهوده است

پاییز،به مهمانی من آمده است

چون برگ ،به شاخه ماندنم بیهوده
است....