خيلي فكر ميكنم به آدمهاي كه اينجا ميبينم به كساني كه در ي

خيلي فكر ميكنم به آدمهاي كه اينجا ميبينم به كساني كه در يك دايره كوچک جا ميگيرندحجم ندارند لمس نميشوندنه گرمند نه سردندتمام خشونت ، تمام عشق ، تمام نفرتشان فقط جمله ايست كه نوشته ميشودحتي صداي شان هم نيست در بهترين حالت فقط چراغي هستند كه روشن و يا خاموش ميشوندرفتنشان مثل آمدنشان بيصداست مثل بودنيست كه اصلاً نيست فقط يك چيز مشترک است و مرا با خود میبردتنهايشان و نياز به فهميدنشان