بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم :
موضع گیریاش نیز جاهلانه میشود و ضررش متوجه خودش می گردد؛ اما برای دانستن ضرورتی ندارد که همگان در علوم سیاسی تحصیل تخصصی کنند، بلکه آن چه میبینند، اطلاعات بیشتری نسبت به کتابها و دروس دانشگاهی به آنها می دهد.
فرقی نمیکند که 15 سال از عمر شریف گذشته باشد، یا 50 سال یا 70 سال؛ هر چقدر که باشد، به همان حد امریکا، انگلیس...، و اهداف، مواضع و عملکرد هایش را دیدهاید و همین مقدار برای امریکا شناسی، غرب شناسی یا صهیونیسم شناسی دشمنشناسی کافی است. دیگر نیازی نیست حتماً برای شما از دموکراسی غربی، لیبرال دموکراسی غربی، سکولاریسم غربی، لاییسم غربی، جهانیسازی غربی و بگویند؛ همه را با چشم میبینید و شاهدید.
جهان معاصر،شاهد جنگهای جهانی اول ودوم بوده است.شاهد چگونگی تأسیس رژیم جعلی و غاصبی به نام اسرائیل بوده است شاهد جنگهای ویتنام بوده است. در عصر خودمان شاهد جنگ عراق علیه ایران، نسل کشی بوسنی هرزگوین، کشتار های بی رحمانه در فلسطین و لبنان، نابودی صبرا و شتیلا،آدمکشی غیر نظامیان در عراق و افغانستان و سوریه، سوزاندن و مثله کردن مسلمانان در میانمار و ... بوده است و اثر انگشت و رد پای امریکا، انگلیس و صهیونیسم بین الملل را در همه این حوادث تلخ دیده است. حال برای به دست آوردن این معلوماتی که از نگاه کردن نظاره به دست آورده است، چند کتاب، یا چند سال تحصیل دانشگاهی و ... لازم است کفایت میکند؟!
جمهوری اسلامی ایران - امریکا و ...:
به همین کشور خودمان در همین چند دهه و حتی یک یا دو دهه اخیر نگاه کنید. دولتهایی آمدند و رفتند، نمایندگانی آمدند و رفتند، رؤسای جمهوری آمدند و رفتند و فراز و نشیب های متفاوتی در عرصه های گوناگون سیاسی، امنیتی، اقتصادی وفرهنگی صورت پذیرفت.
حال، درک اینها دیگر مطالعات دانشگاهی - آکادمیک نمیخواهد. این که من تشخیص دهم یک رییس جمهور منتخب خودم، جاسوس امریکا بود و پس از خیانتها و جنایتهای بسیار به فرانسه گریخت و یک رییس جمهور دیگر منتخب خودم نیز ترور شد و به شهادت رسید که درس و کتاب نمیخواهد. با چشم خود دیدم.
این که یک دولتی خوب کار کرد، کار یک دولتی متوسط بود، یک دولت دیگر نیز با شعار آمد و با شعار رفت که دیگر علوم سیاسی آکادمیک نمی خواهد.
کتاب خاطرات و نمی خواهد، خودم می بینم که در کدام دولتی چقدر کار شد، چقدر پیشرفت حاصل شد، چقدر دستاوردهای سیاسی، علمی، اقتصادی، فرهنگی، عمرانی و به ارمغان آورده شد و یا چقدر اهمال شد و به باد داده شد.(ادامه دارد...)
قسمت دوم :
موضع گیریاش نیز جاهلانه میشود و ضررش متوجه خودش می گردد؛ اما برای دانستن ضرورتی ندارد که همگان در علوم سیاسی تحصیل تخصصی کنند، بلکه آن چه میبینند، اطلاعات بیشتری نسبت به کتابها و دروس دانشگاهی به آنها می دهد.
فرقی نمیکند که 15 سال از عمر شریف گذشته باشد، یا 50 سال یا 70 سال؛ هر چقدر که باشد، به همان حد امریکا، انگلیس...، و اهداف، مواضع و عملکرد هایش را دیدهاید و همین مقدار برای امریکا شناسی، غرب شناسی یا صهیونیسم شناسی دشمنشناسی کافی است. دیگر نیازی نیست حتماً برای شما از دموکراسی غربی، لیبرال دموکراسی غربی، سکولاریسم غربی، لاییسم غربی، جهانیسازی غربی و بگویند؛ همه را با چشم میبینید و شاهدید.
جهان معاصر،شاهد جنگهای جهانی اول ودوم بوده است.شاهد چگونگی تأسیس رژیم جعلی و غاصبی به نام اسرائیل بوده است شاهد جنگهای ویتنام بوده است. در عصر خودمان شاهد جنگ عراق علیه ایران، نسل کشی بوسنی هرزگوین، کشتار های بی رحمانه در فلسطین و لبنان، نابودی صبرا و شتیلا،آدمکشی غیر نظامیان در عراق و افغانستان و سوریه، سوزاندن و مثله کردن مسلمانان در میانمار و ... بوده است و اثر انگشت و رد پای امریکا، انگلیس و صهیونیسم بین الملل را در همه این حوادث تلخ دیده است. حال برای به دست آوردن این معلوماتی که از نگاه کردن نظاره به دست آورده است، چند کتاب، یا چند سال تحصیل دانشگاهی و ... لازم است کفایت میکند؟!
جمهوری اسلامی ایران - امریکا و ...:
به همین کشور خودمان در همین چند دهه و حتی یک یا دو دهه اخیر نگاه کنید. دولتهایی آمدند و رفتند، نمایندگانی آمدند و رفتند، رؤسای جمهوری آمدند و رفتند و فراز و نشیب های متفاوتی در عرصه های گوناگون سیاسی، امنیتی، اقتصادی وفرهنگی صورت پذیرفت.
حال، درک اینها دیگر مطالعات دانشگاهی - آکادمیک نمیخواهد. این که من تشخیص دهم یک رییس جمهور منتخب خودم، جاسوس امریکا بود و پس از خیانتها و جنایتهای بسیار به فرانسه گریخت و یک رییس جمهور دیگر منتخب خودم نیز ترور شد و به شهادت رسید که درس و کتاب نمیخواهد. با چشم خود دیدم.
این که یک دولتی خوب کار کرد، کار یک دولتی متوسط بود، یک دولت دیگر نیز با شعار آمد و با شعار رفت که دیگر علوم سیاسی آکادمیک نمی خواهد.
کتاب خاطرات و نمی خواهد، خودم می بینم که در کدام دولتی چقدر کار شد، چقدر پیشرفت حاصل شد، چقدر دستاوردهای سیاسی، علمی، اقتصادی، فرهنگی، عمرانی و به ارمغان آورده شد و یا چقدر اهمال شد و به باد داده شد.(ادامه دارد...)
- ۴۷۰
- ۲۳ شهریور ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط